Zawartość

Klokočov

położony jest ok. 3,5 km na południe od Vítkova, na wysokości 544 metrów n.p.m. W 1377 roku po raz pierwszy zostaje wspomniany w vikštejnskich dobrach. W 1413 roku był wzmiankowany Hanušek Nassen z „Glogeczendorfu“ jako lennik księcia Přemka. W latach 1377 - 1671 Klokočov pozostawał w posiadaniu vikštejnskich panów. W 1594 roku rozwiązywany był bliżej nieokreślony spór poddanych z Klokočova z ich panem na włościach Mikulášem Bravanskim z Chobřan. W 1640 roku w Klokočovie zostaje wspomniana wolna posiadłość, która wówczas należała do Katarzyny Eisackovej z Rychnova, z domu Mitrovskiej z Nemyšla. W latach 1671 - 1705 Klokočov jako samodzielne dobro ziemskie wraz z Klokočůvkiem należały do posiadłości Melč, które dzierżawiła Anna Magdalena Oderská. Od 1695 roku najemnikami Klokočova byli Wipplarowie z Ušic. W 1705 roku Klokočov przypadł znów do Vikštejna. W 1708 roku Antonín Oderský z Lideřova odsprzedał go wraz z osadą Klokočůvek jako samodzielną posiadłość Františkovi Matyášowi Josefowi z Eiselsburga, a ten w 1720 roku sprzedał go Janowi Wacławowi Želeckiemu z Počenic. Zapewne on kazał wybudować w Klokočovie jednopiętrowy zamek barokowy z prostokątnym układem, prawdopodobnie w miejscu wolnej posiadłości.

W 1743 roku klokočovskie dobra przeniesione zostały na Františka Karla Josefa Wipplara z Ušic, pana z Vítkova.

Jego syn Karel Wipplar w 1790 roku sprzedał klokočovski majątek Elżbiecie (Alžběta) jejmość pani z Henneberku, z domu jejmość pannie Tvorkovskiej z miejscowości Kravaře. Ona zaś sprzedała go w 1803 roku Karlowi i Františkowi Čejkum z Badenfeldu, po którym Klokočov odziedziczył jego syn Arnošt Otto Čejka, rycerz z Badenfeldu. Jednakże w 1873 roku sprzedał Klokočov Gottliebowi Haase von Buchsteinowi. W 1894 roku Klokočov został intabulowany hrabiemu Janowi Platter von den Broel, a w 1916 roku Karlowi Weishuhnowi.

Klokočov był dużą niemiecką miejscowością, później z silną czeską mniejszością. W 1869 roku było tu 145 domów i 1 114 mieszkańców, w 1900 roku łącznie 170 domów i 1 197 mieszkańców, z nich 9 osób deklarowało narodowość czeską, według spisu ludności z 1930 roku z 1 170 mieszkańców gminy 963 osób deklarowało narodowość niemiecką, 203 narodowość czeską. Chodziło o rolniczą podgórską wieś z wielkim katastrem, wielkim majątkiem ziemskim i powiązanym z nim przemysłem. W 1900 roku z całkowitej powierzchni 1549 ha gruntów rolnych pola zajmowały 743 ha, lasy 579 ha, łąki 140 ha, pastwiska 76 ha, ogrody 11 ha, było tu 65 koni, 729 sztuk bydła i 251 sztuk trzody chlewnej. Wielki majątek ziemski miał wówczas powierzchnię 945 ha, 2 dwory, gorzelnię, 2 kopalnie odkrywkowe łupku, kamieniołom i tartak. Podczas pierwszej reformy rolnej zostało zabrane 636 ha, z czego 53 ha rozparcelowano, nabywcom wywłaszczonych pozostałości ziemskich odsprzedano 566 ha, a 16 ha zwrócono właścicielom. Z dóbr zamkowych rozparcelowano 53 ha, a z 66 ha utworzono wywłaszczone gospodarstwo rolne. Tzw. Františkův dvůr został sprzedany w całości jako wywłaszczone gospodarstwo rolne. Część gruntów przy Františkovym dvorze została sprzedana czeskim osadnikom z sąsiedniego Spálova, którzy założyli tu kolonię. W latach 1924 - 1925 majątek należał do budowniczego Vejhonka z Petřvaldu, który jednakże nie spełnił wymagania katastru gruntów. Później obydwa wywłaszczone gospodarstwa rolne kupiła Rada Okręgowa Górniczego Urzędu Okręgowego dla powiatu Ostrawa, która założyła tu uzdrowisko dla dzieci górników.

Klokočov w odległej przeszłości pierwotnie podlegał pod parafię vitkovską, w 1640 roku został przyłączony do parafii Radkov. W 1784 roku w Klokočovie ustanowiono kurację, którą w 1858 roku podniesiono do rangi samodzielnej parafii. W 1807 roku w miejscowości postawiono kamienny kościół św. Andrzeja. W 1806 roku została zbudowana jednoklasowa szkoła powszechna, w latach 1926-1938 istniała tu również czeska szkoła mniejszościowa. Znajdowała się tu kasa pożyczkowa, spółdzielnia spożywcza, poczta i stacja kolejowa. Miejscowość została zelektryfikowana w 1922 roku. W okresie międzywojennym najsilniejszą partią polityczną była tu Deutsche sozialdemokratische Arbeiterpartei (DSD), również znaczna liczba wyborców poparła Deutsche christliche-soziale Volkspartei (DCV), Bund der Landwirte (BdL), a w 1935 roku również Sudetendeutsche Partei (SdP). Działalność prowadziły tu stowarzyszenie straży pożarnej i Bund der Deutschen.

Klokočov został wyzwolony w dniach 4-5 maja 1945 r. przez Armię Czerwoną, która posuwała się z kierunku od Vítkova. Ludność rdzenna została w dużej mierze wysiedlona, a miejscowość zasiedlono na nowo. W wyborach w 1946 roku z łącznej liczby wyborców 134 osoby głosowały na Komunistyczną Partię Czechosłowacji (KSČ), 79 oddało głos na Czeską Partię Socjaldemokratyczną (ČSD), 26 na Czeską Partię Narodowo-Socjalistyczną (ČNS) i 17 na Czechosłowacką Partię Ludową (ČSL). Po 1948 roku klokočovski zamek został radykalnie przebudowany na potrzeby szpitala dla przewlekle chorych pacjentów, a tym samym zupełnie stracił pierwotny charakter barokowej siedziby. W 1950 roku mieszkało tu 585 osób. Według spisu ludności z 1 grudnia 1970 r. było tu 140 domów z 165 mieszkaniami i 951 mieszkańcami, na dzień 1 stycznia 2000 r. mieszkało w Klokočovie 534 osób.

Od 1850 roku, kiedy Klokočov został samodzielną gminą, należał (podobnie jak również inne obecne dzielnice miasta Vítkova) do obwodu sądowego Vítkov, politycznie należał najpierw do powiatu Opawa, od 1855 roku do powiatu Vítkov i ponownie od 1868 roku do powiatu Opawa. Osadą Klokočova do 1868 roku był Klokočůvek (czeska nazwa też Malý Klokočov, niemiecka Klein-Glockersdorf, ewent. Kleinglockersdorf), jednak w 1960 roku stał się częścią gminy Jakubčovice nad Odrou.

 

Klokočov - Františkův Dvůr

Nieodłącznym elementem regionu Vitkovskiego od prawie 50 lat są konie. Hodowlę koni w stadninie w Klokočovie rozpoczęto w 1953 roku. Śląski koń norycki, jak już wskazuje nazwa, jest produktem pracy hodowlanej w obszarze Śląska, a pierwsze wzmianki o nim sięgają końca ubiegłego wieku, wtedy jeszcze pod nazwą Śląski koń pociągowy.

Śląski koń norycki powstał w wyniku krzyżowania ras koni ciepłokrwistych i zimnokrwistych, wybrane ciepłokrwiste klacze kryte były noryckimi ogierami przywiezionymi z Austrii.

W 1990 roku stadnina hodowlana w Klokočovie zdobyła najwyższe odznaczenie w Republice Czeskiej za hodowlę zimnokrwistych koni, jako jedyna tego rodzaju stadnina otrzymała status „Hodowlany chów koni“ („Šlechtitelský chov koní“).

Śląskie konie noryckie klokočovskiego chowu były i są trzonem całej populacji Śląskich noryckich koni na ziemiach czeskich. Racjonalna praca została doceniona na regionalnych i krajowych wystawach. W 1991 roku kolekcja śląsko-noryckich klaczy została zaprezentowana na prestiżowej światowej wystawie EQUITANA 1991 w niemieckim Essen, gdzie klacze wzbudziły ogólne zainteresowanie i następstwem było otrzymanie zaproszenia na nie mniej ważną wystawę HIPPOLOGICA w Berlinie jesienią tego samego roku.

Z wystaw hodowla koni owszem nie mogłaby się utrzymać. Oprócz produkcji rozpłodowych klaczy i ogierów sprzedano każdego roku 60 – 80 koni pociągowych do pracy w lesie. Konie te doskonale sprawdziły się swoim łagodnym charakterem i gotowością do pracy.

Obecna recesja w branży leśnej pociągnęła za sobą również obniżone zapotrzebowanie na konie pociągowe. Liczebność koni w Klokočovie malała i wydawało się, że stuletnia praca hodowlana będzie tracić na znaczeniu, a chów śląskiego konia noryckiego zaniknie.

Ważnym czynnikiem dla dalszej hodowli w Klokočovie było włączenie stada koni Śląskiego konia noryckiego do „Programu ratowania rezerw genowych ras domowych gospodarskich zwierząt“. Śląski norycki i koń Starokladrubski to tylko dwie rasy, które powstały na ziemiach czeskich i są hodowane w Republice Czeskiej.

Obecnie właścicielem podstawowego stada koni jest Vítkovská zemědělská, s.r.o. z siedzibą w Klokočovie. Jest w posiadaniu dwóch ogierów rozpłodowych i trzydziestu pięciu klaczy. Całkowita liczebność, włącznie ze źrebiętami, to siedemdziesiąt pięć koni.

Popyt na zimnokrwiste konie pochodzenia klokočovskiego ponownie się ożywia, udało się zrealizować sprzedaż za granicę - do Słowenii i Szwajcarii.

 

Ranczo U kulhavé sovy

Oferuje Państwu możliwość:

  • wycieczek i spacerów na koniach
  • biwakowanie na własnej parceli
  • spędzenie czasu w salonie przy kominku i gitarze


Kontakt:

Ranč U kulhavé sovy - Gabriela Halušková
Klokočov 22
Telefon: 556 301 362


Vítkovská zemědělská s.r.o. - stadnina Klokočov

Oferuje Państwu możliwość:

  • zwiedzanie stajni z fachowym komentarzem
  • przejażdżki w okolicy zaprzęgiem konnym
  • naukę jazdy konnej w hali; dla zaawansowanych również po okolicy

 

Kontakt:
Vítkovská zemědělská s.r.o.
747 47 Klokočov
Telefon: 556 301 403 

 

Wybierz język